De rivier stroomt in het werk van Gijs Dragt. Tussen abstractie en figuratie schildert Dragt onmiskenbaar Nederlandse rivierlandschappen. Bij Dragt is dat landschap geen optelsom van talloze details, wel de essentie van ruimte. Holland is teruggebracht tot het platte vlak met een horizontale verdeling van twee of drie velden: voorgrond, de rivier en de luchten erboven. En als de nevels de scheiding tussen land, water en lucht opheffen en er één mysterieuze ruimte ontstaat, waarin ook de tijd lijkt te verdwijnen, raakt Dragt nog meer gefascineerd door dit landschap. Zijn rivierlandschappen suggereren soms zoveel leegte, dat het overweldigt. Zonder perspectief, creëert Dragt de illusie van oneindigheid. Je zou makkelijk in zijn landschappen verloren raken, als hij geen houvast biedt met enkele details getekend met de kracht van de spontane kinderhand. De boogbrug is karakteristiek voor zijn rivierlandschappen. De eenvoud van de vorm ervan, maakt de boogbrug een voorbeeld van techniek, architectuur en symboliek. De brug die de rivier als natuurlijke grens overgaat. Vaak zweeft er ook het vliegtuig dat telkenmale in het werk van Dragt te zien is en verwijst naar een jongensachtig verlangen naar vrijheid. Dat geldt ook voor de boten, meestal voorzien van een rookpluim. Allemaal menselijk vernuft dat poogt de natuur aan zich te onderwerpen. Met zijn rivierlandschappen plaatst Dragt zich in de rijke traditie van de landschapschilderkunst.