Ria Volk en
Henri Boere,
Kees Vossestein is vertegenwooordigd
middels zijn kunstwerk dat Boere ophoudt.

GOUDA – Elke dag verschijnt er een foto uit Gouda met een stukje proza of gedicht op de website www.halfgouda.nl , al bijna drie jaar lang. Verrassende en soms toch ook heel herkenbare beelden. Inmiddels figureert half Gouda op Half Gouda. Donderdag 11 juni verschijnt de duizendste editie!

De foto toont het overvloedig gevallen regenwater, dat snelstromend richting een afvoerputje gaat. Een scherp waarnemer herkent in het plaveisel dat van de binnenstad van Gouda. De tekst bij de foto gaat over het veranderende neerslagpatroon in Europa: het zuiden van Europa wordt steeds droger; het noorden natter. Het is de editie van Half Gouda vorige week na de Europese verkiezingen. ,,We lopen wel parallel met de actualiteit, maar benoemen die niet”, zegt Henri Boere, een van de drie kunstenaars die schuilgaan achter Half Gouda. ,,We maken geen objectief verslag. Het is geen journalistiek. Het gaat ons om een gedroomde impressie van de stad.”
De ondertitel van Half Gouda is dan ook: 'drie inwoners dromen hun stad'. Die drie zijn dus Henri Boere, Ria Volk en Kees Vossestein. De laatste kwam met het idee. ,,Het begon als een blog”, vertelt Boere. ,,Kees had het format bedacht: een schone pagina op internet, geen reclame, geen banners, wel een witte pagina met alleen een vierkante foto, vergezeld van tekst plus een toegang tot het archief.”
Bij toerbeurt leveren de drie de dagelijkse bijdrage voor Half Gouda in beeld en woord. Daarbij is de enige beperking dat de foto in Gouda moet zijn gemaakt. In wat ze fotograferen en hoe, laten de kunstenaars elkaar vrij. Dat geldt ook voor de teksten. Het kunnen eigen gedichten zijn, of proza, of citaten ontleend aan anderen. Over de bijdragen voeren ze geen overleg. Elk van hen werkt helemaal zelfstandig. ,,Kees kijkt wel scherp naar mijn Nederlands”, vertelt Boere. ,,Ik ben dyslectisch en zie de fouten gewoon niet.”
Er is ook geen schema wie wanneer aan de beurt is. ,,Ik laat wel eens verstek gaan”, bekent Ria Volk. ,,Maar daar klagen ze nooit over.” Vossestein die op vakantie is, heeft gezorgd voor een kleine voorraad. Zijn bijdragen zijn vaak herkenbaar aan het scheve en vage beeld van de foto's. ,,Kees brengt de camera niet voor zijn oog, maar fotografeert vanuit de heup. Van nauwkeurig beeld bepalen en scherpstellen is dus geen sprake. Hij heeft zijn camera ook afgeplakt. Hij kan dus ook helemaal niet zien wat hij fotografeert. Pas als hij thuis is, weet hij wat het resultaat is. Dat levert droomachtige beelden op.”
De drie gaan nooit de deur uit zonder camera. Omdat ze alle drie in de binnenstad wonen, keert die het meeste terug in de beelden. Alleen Volk, die ook werkt als postbode, levert regelmatig beelden uit Gouda-noord. ,,Meestal is mijn onderwerp iets dat op mijn pad komt”, vertelt ze. ,,Maar vaak sta ik dan met mijn handen vol post. Oh, wat jammer, denk ik dan.” De beelden op Half Gouda zijn inderdaad veelal verrassende tafereeltjes uit het dagelijkse leven. “Een kind met een doos op het hoofd dat op de rand van de stoep zit”, geeft Volk als voorbeeld. Boere benadrukt dat juist in het dagelijkse decor de veranderingen hem onmiddellijk opvallen. ,,Je zoekt naar het bijzondere. Dagelijks loop ik Achter de kerk. Ik zie meteen wat er is veranderd. Een duif die zich genesteld heeft tegen een gevel.”
Op veel foto's zie je mensen op hun rug. ,,Tegenwoordig kun je niet zomaar meer foto's waarop mensen herkenbaar zijn, op internet plaatsen”, legt Boere uit. ,,Een enkele keer vraag ik iemand om toestemming.” Volk: ,,Ik vraag mensen wel eens om echt te poseren.” ,,Dat levert leuke foto's op”, zegt ze terwijl ze demonstratief haar armen uitspreid en een vreemd gezicht trekt. Boere stelt dat de trouwe bezoeker van Half Gouda weet welke bijdrage door wie is geleverd, al staat de naam er niet bij. ,,Kees komt vaak met een expositie van woorden. Vaak moet ik ze allemaal in het woordenboek opzoeken. Waar haalt hij het vandaan, denk ik dan.” Zelf schreef hij een reeks over door hem zelf bedachte religies in Gouda onder de titel 'Geloven in Gouda'. Boere: ,,Gouda staat immers bekend erom dat hier in het verleden ruimte was voor verschillende geloven.” Een van de geloven die Boere in Gouda situeerde was het 'tarra-isme'. ,,Het geloof in de verpakking”.
Veel ruchtbaarheid hebben de makers van Half Gouda nooit gegeven aan hun initiatief. Zoals het de moderne kunstenaar betaamt, is het eigen plezier in het maken van hun 'poëtisch droombeeld van de stad' belangrijker dan de waardering van een massaal publiek. ,,We doen het uit puur plezier”, benadrukt Boere. ,,Als we stoppen, is dat omdat wij het niet meer leuk vinden. Niet omdat er weinig bezoekers zouden zijn. Maar stoppen is nog zeker niet aan de orde.”