Toneel
Voorstelling: ‘Canterbury Tales’
Door jongeren van het Jeugdtheaterhuis
Gezien: première 17 november in de Goudse Schouwburg
Nog te zien o.a. op 16 februari 2008 in Alphen. Tournee t/m 9 maart 2008

Natuurlijk is een premièrepubliek minder kritisch dan een doorsnee zaal, maar de bijval die ‘Canterbury Tales’ zaterdagavond in de uitverkochte Goudse Schouwburg kreeg, was wel een heel opmerkelijke explosie van enthousiasme. Het vuur waarmee de jonge cast van het Jeugdtheaterhuis deze nieuwe familievoorstelling speelde, was overgeslagen op het publiek. In reactie op de overweldigende ovatie stelde Theo Ham, artistiek leider van het Jeugdtheaterhuis, voor: ,,Zullen we nog één keer Bach dansen?” En zelden zal de ‘oude Bach’ en zijn eerste vioolconcert met zoveel enthousiasme zijn onthaald. Waarbij aangetekend moet worden dat weinigen zich überhaupt gerealiseerd hadden dat achter die wervelende dans waaraan de gehele cast meedoet, deze componist uit de achttiende eeuw schuil ging.
In de voorstelling ‘Canterbury Tales’ vertelt en speelt het Jeugdtheaterhuis vijf verhalen uit het gelijknamige boek dat Geofffry Chaucer schreef rond 1400. Het zijn verhalen die pelgrims elkaar vertelden op hun tocht van Londen naar de kathedraal van Canterbury. Heel verschillende verhalen, maar altijd gaan ze over de minder goede eigenschappen van mensen, zoals ijdelheid en jaloezie. Ook na 600 jaar is dat nog allemaal heel herkenbaar. Ook al omdat Clara Linders de verhalen zo herschreef dat de oneliners over en weer flitsen als in de beste komedie. De grappen liggen voor het oprapen, maar zijn ook subtieler in tekst en spel verpakt. In de meeste kluchtige scenes schetteren ongegeneerd de winden en suggereren vrolijk wapperende lakens frivool liefdesspel. Maar er zijn ook ingetogen momenten over verraad en dood, indringend weer gegeven in één enkele heftige armbeweging in koud en grijs licht. Voor ‘Canterbury Tales’ creëerden professionele theatermakers het kader waarbinnen vervolgens de ongeveer veertig jongeren de uiteindelijke voorstelling maken, die door hun inzet sprankelt en zindert. Als publiek geniet je van natuurtalenten, maar ook van leerlingen die in een gewone klas nauwelijks zouden opvallen. Hun kick om voor een zaal van meer dan 800 man te schitteren, straalt ook op het publiek af.