Afscheid, dreiging en veel humor in ‘Dani Bennoni’

Marc Couwenbergh

Toneel Voorstelling: ‘Dani Bennoni - Lang zal hij leven’ naar het boek van Bart Moeyaert.
Door het Jeugdtheaterhuis: Oscar Aerts, Linda Bosch, Sara Ham, Stefan Lazarov, Floor Vereijken, Jasper Vos, Rutger Vos en Julia Henneman.
Bewerking en regie: Sharon Varekamp
Gezien: première 13 januari 2007 in het Jeugdtheaterhuis

Het is de zomer van 1939 als Moon uit het dorp vertrekt om in dienst te gaan. Om het afscheid niet te moeilijk te maken, benadrukt hij dat er geen oorlog is; alleen maar dreiging. Maar of hij ooit nog naar huis zal keren? Kleinere broer Bing bedenkt van alles om de terugkomst van zijn grote broer Moon te bespoedigen: als zijn spaarpot vol is, of als hij iets geleerd heeft dat hij nooit eerder kon: voetballen. Dani Bennoni, de stervoetballer van het dorp, moet hem daarbij helpen. Maar Bennoni heeft zo zijn eigenaardigheden. Met ‘Dani Bennoni - Lang zal hij leven’ schreef Moeyaert een jeugdboek over grote thema’s als afscheid nemen, liefde en vriendschap. Hij doet dat met veel humor, maar ook met veel raadselachtigheid. En die twee aspecten heeft regisseur Sharon Varekamp uitstekend in de voorstelling weten te brengen. De aankleding met de tuttige jurkjes van de grote meiden en de bruine voetbalschoenen en bal van Dani maakt de sfeer anno 1939 tastbaar, maar er is ook heel veel bewust niet te zien. Zo ontneemt een houten schutting letterlijk het zicht op één kant van de held Dani Bennoni. Vaak zwijgen de acteurs en vul je als toeschouwer de stilte in met je eigen associaties. Daarmee stijgt deze voorstelling uit boven het niveau van een jeugdvoorstelling. Dat is ook de verdienste van het professionele spel van de jeugdige acteurs. Bing gespeeld door Rutger Vos overtuigt ook met zijn mimiek als het broertje dat in de knoop raakt door het vertrek van zijn grote broer. Stefan Lazarov is de manke Lenny, het onafscheidelijke vriendje van Bing. Met zijn luchtig spel biedt hij mooi tegenwicht. De pogingen van Bing om zijn broer terug te krijgen, leiden tot kwajongensstreken die ten koste gaan van Dani en de oudere meiden. Als de drie grote meiden vol verontwaardiging gelijktijdig hun nog tuttiger vestjes over de al tuttige jurkjes dichtknopen, is dat een geweldige opmaat naar de finale. Het is ook een prachtig beeld waarin de wereld van 1939 even samensmelt met energieke girlpower van nu. En dat is de verdienste van ‘Dani Bennoni – Lang zal hij leven’: het gaat niet alleen over vroeger, maar ook heel erg over nu en altijd.