Vergeten tijd in een wachtruimte  
         
 Door Marc Couwenbergh  
 
  Judith Linssen en Hubert Fermin


foto Leo van Velzen
 



 

 

Toneel
Voorstelling: ‘5.51 uur’.
Toneelstuk van Geert de Jong
Door De Appel
Gezien: 21 september 2007 in Theater Castellum, Alphen aan den Rijn
Nog te zien: o.a. 13 oktober in de Goudse Schouwburg

Het decor laat niets aan de verbeelding over. Het is een exacte kopie van de wachtruimte op elk vliegveld, compleet met plastic kuipzittingen, beeldschermen met vluchtnummers en gates, plus de nietszeggende achtergrondmuziek, herhaaldelijk onderbroken door omroepberichten. De man met de regenjas is de eerste en vervolgens druppelen vier andere reizigers binnen, allemaal vrouwen. Zorgvuldig kiezen ze een plek uit zo ver mogelijk van elkaar, pakken een tijdschrift, herschikken hun bagage en kijken wat voor zich uit. Het wachten is begonnen. De voorstelling ‘5.51 uur’ van De Appel start heel herkenbaar en balanceert daarmee op het randje van slaapverwekkend. Maar in dat fantasieloze decor ontwikkelt zich een verrassende en boeiende voorstelling. Als alle vluchten worden gecancelled, ontstaat er voor de reizigers een gat in de tijd. Veroordeeld tot eindeloos wachten geven de vrouwen ongegeneerd ruimte aan hun gewoontes, verdriet en verlangens, waarbij de enige man in de ruimte ook hun enige gezelschap lijkt. De scheidslijn tussen werkelijkheid en wat zich in de hoofden van de wachtenden afspeelt, lijkt te vervagen. Als uiteindelijk de vluchten weer vertrekken, is het alsof de afgelopen uren er niet zijn geweest. Maar de as op de grond en de keurig opgevouwen regenjas getuigen van het tegendeel. ‘5.51 uur’ is een voorstelling met welgeteld één woord. Alles komt van het spel van de vier vrouwen en één man. Hubert Fermin heeft weinig nodig om die ene, alledaagse man te spelen. Zijn verwondering over zijn vrouwelijke lotgenoten, zijn mededogen met hen en zijn eigen verlangen; het is allemaal overtuigend in zijn eenvoud. ‘5.51 uur’ beoefent geen diepgravende psychologie, maar laat met humor zien hoe het mensen vergaat als er niets rest dan wachten in een onpersoonlijke ruimte.

 
 
  
   overzicht recensies   terug naar startpagina www.marccouwenbergh.nl