|
|
|
|
Concert
***
'Welcome back to Hotel California'
The Dutch Eagles
Gezien vrijdag 3 oktober in de Goudse Schouwburg
Nog te zien: o.a. 28 november in Alphen aan den Rijn
Origineel
is het niet, maar wel leuk. Met je ogen dicht, denk je echt even
dat ze er zelf staan: de legendarische Eagles, maar het zijn The
Dutch Eagles. Zes muzikanten uit Haarlem die sinds 2003 met grote
precisie het werk van de meesters kopiëren. Ooit was dat in
de kunst een beproefde en gewaardeerde manier om het vak te leren.
Tegenwoordig denken we er iets anders over, maar goed ook namaken
vergt vakkundigheid. En The Dutch Eagles kunnen het. Door hun inzet
om de originele muziek en klanken zo dicht mogelijk te benaderen,
is ook ineens weer het voordeel van dat deze oude werkwijze helder:
een groter publiek kan live genieten van enkele van de meest populaire
muziek ooit. Weliswaar stonden de echte Eagles dit voorjaar nog
in Ahoy in Rotterdam, maar The Dutch Eagles toeren heel Nederland
door en de prijs van de kaartjes hoeft ook geen belemmering te zijn.
Hoogtepunt van het concert is uiteraard het altijd wat mysterieuze
Hotel California. In hun eerste woorden tot het publiek, kondigen
The Dutch Eagles het al aan, maar waarschuwen dat er eerst nog een
dagje Californië aan vooraf gaat. Vlak voor de pauze is het
dan zover. Dennis Wind slaagt erin de eerste regels in een zelfde
wat slepende tempo te zingen. Uitstekend gitaarspel van Arto Boyadjian
maakt deze uitvoering van Hotel California af.
Maar die kwaliteit bereiken The Dutch Eagles niet altijd. Af en
toe klinken de stemmen net wat te geforceerd en missen ze de soepelheid
om ook kleine wendingen in een melodie tot zijn recht te laten komen.
En niets is zo vervelend om te horen als een cover die het net niet
is. Bovendien laat de verstaanbaarheid van de teksten ook vaak wat
te wensen over. Tegelijkertijd hoor je na zoveel jaar ook beter
dat er nog al wat Eagles-nummers zijn die niet uitblinken van de
muzikaliteit. Ze leunen wel erg zwaar op makkelijk in het gehoor
liggende countryachtige muziek, vermengd met stevige rockakkoorden.
Daar staat tegenover dat de variatie aan gitaren waarmee The Dutch
Eagles op het podium staat, voor een even aangename variatie aan
klanken zorgt. Dat zo'n concert met louter covers weinig verrassingen
bevat is inherent aan de opzet. Maar The Dutch Eagles maakten daar
in hun laatste toegift een uitzondering op. Zonder versterking met
slechts twee gitaren zongen ze Seven Bridges Road. Dat klonk ineens
heel puur. Een waardige afsluiting van een avondje Eagles.
|
|
|
|