|
Foëzie brengt poëtische beelden Marc Couwenbergh |
||||||
| Foëzie, tentoonstelling met gecombineerd werk van dichters van Gheraert Leeu en fotograven van Burgvliet, te zien in museumgoudA, Achter de kerk 14, Gouda tot en met 8 juli 2007. | ||||||
|
neerd werk van dichters van Gheraert Leeu en fotograven van Burgvliet,
te zien in museumgoudA, Achter de kerk 14, Gouda tot en met 8 juli
2007. |
‘Foëzie’,
de eerste expositie van de gloednieuwe Firma van Drie, het samenwerkingsverband
van kunstenaarsvereniging Burgvliet, museumgoudA en de Regionale Kunststichting
Gouda, is zonder meer bijzonder! In museumgoudA zijn veertien kunstwerken
te zien waaraan Goudse dichters en fotograven samenwerkten. Veelal
betreft het beeld en tekst, keurig naast elkaar opgehangen en elkaar
versterkend. Zo is het gedicht ‘Drinkplaats voor rozen’
van Frouwkje Zwanenburg met de foto van David Clarke van de plek waar
Mariëlla de Geus werd verkracht en vermoord, in alle eenvoud
heel indringend. Andere combinaties van dichter en fotograaf zochten
naar een meer verregaande integratie van foto en gedicht. Zo produceerden
Joost Kersbergen en Frank Penders samen een video waarin ze beelden
van een galerijflat afwisselen met een snel opeenvolgende reeks van
woorden. Doordat steeds één lettergreep hetzelfde blijft,
en ook vast blijft staan in het beeld, ontstaat er voor het oog van
de toeschouwer een gedicht. De foëzie die echter de meeste aandacht trekt, is die van het duo Rik Zutphen (dichter) en Dindi van der Hoek (fotograaf). Zutphen schreef zijn gedicht ‘Her unseamed face’ met de hand op een transparante folie waarbij hij de breedte van de regels afstemde op het lichaam van de vrouw op de foto erachter van Van der Hoek. Het gedicht in het Engels, waarvan de woorden soms ver uit elkaar staan maar altijd met elkaar verbonden zijn door een golvend lijn, lijkt daardoor deel te worden van de foto. Maar dat niet alleen, het gedicht vormt ook een doorzichtige sluier die de vrouw verder onttrekt aan de nieuwsgierige blikken van de toeschouwer. ,,Rik heeft een jurk van woorden voor haar gebreid”, licht Van der Hoek toe die niet alleen opgetogen is over de vorm van het gedicht en de wijze waarop het haar foto tot een gelaagd kunstwerk is geworden, maar ook over de inhoud. ,,Eindelijk iemand die echt iets inhoudelijks over mijn werk schrijft en poëtisch!” Op de avond dat fotograven en dichters tot elkaar moesten zien te komen via zogenoemde speeddating, was het voor Dindi en Rik meteen duidelijk dat zij samen zouden gaan werken. ,,Ik had meteen een klik met Rik.” Vervolgens ging Zutphen mee naar het zwembad, want Van der Hoek maakt haar meeste foto’s onder water. Hij keek toe en noteerde woorden, waarvan de belangrijkste was: ‘beauty’. Maar het duurde nog weken voor het gedicht klaar was. Uiteindelijk schreef Zutphen het vanuit het perspectief van het water dat de vrouw omgeeft. Een gedicht als een reflectie van het schijnbaar gewichtloos zwevende lichaam van de jonge vrouw. |
Wat is het
|
||||
|
|
overzicht recensies | terug naar startpagina www.marccouwenbergh.nl |