Liefdevolle herinneringen van Frau Bach

Marc Couwenbergh

Niet veel meer dan een afgedragen groene jas, een pruik, een bril en een pijp liet Johann Sebastian Bach (1685-1750) na aan zijn tweede vrouw, Anna Magdalena Wilcken die vijftien jaar jonger was. En natuurlijk de ongekende rijkdom van zijn muziek, maar die had zich tijdens zijn leven ook nooit uitbetaald in geld. Bach had genoegen genomen met het karig salaris dat de stad Leipzig hem betaalde. De weduwe Bach en haar kinderen leefden in grote armoede. Op een oproep in de krant om wat geld aan hen te geven, kwam nauwelijks respons. Deze dramatiek inspireerde Yvonne van den Hurk tot het maken van ‘Frau Bach’, een voorstelling waarin de weduwe vol tederheid terugdenkt aan haar man. En waarbij zijn muziek weerklinkt in de altviool van Esther Apituley en in de zang van Inga Schneider. Van den Hurkt brengt Frau Bach tot leven door gloedvol te vertellen, waarbij ze het ene moment Frau Bach is en het volgende weer zichzelf. Ze schetst het beeld van een liefdevolle echtgenoot die ‘guitig’ kan kijken, vader van in totaal twintig kinderen en de componist die steeds weer zijn werk als eerste voorlegt aan zijn vrouw. Ze benadrukt hoe Bach in zijn laatste jaren lijdt onder zijn gezichtsverlies en zich uiteindelijk aan zijn ogen laat opereren met desastreuze gevolgen. Over het privéleven van Bach is weinig bekend, maar door dat weinige consequent te belichten vanuit het perspectief van zijn tweede vrouw, laat de voorstelling een andere Bach zien dan het bekende beeld van de ietwat saaie componist. Daaraan draagt ook de keuze uit zijn muziek bij: o.a. uit het zogenoemde ‘Notenboekje’ dat hij voor Anna Magdalena schreef. ‘Frau Bach’ is een liefdevolle voorstelling met mooie muziek.