| Intiem
huiskamerconcert Marc
Couwenbergh |
||||||
| ‘Volle
Maan Dag’ La Luna: Helen Botman, Ton Nieuwenhuizen, Rob Stoop en Andries Eleveld Gezien: 9 juli in Reeuwijk Nog te zien: volgende ‘Volle Maan Dag’ concerten staan op www.laluna.org |
||||||
| ,,Kijk even naar buiten”, spoort zangeres Helen Botman haar publiek aan tussen twee nummers door. Het laatste zonlicht contrasteert fel met het groen van de Reeuwijkse polder, dat het huis van de familie Vergeer omgeeft. Maandagavond was hun woonkamer het decor voor een ‘Volle Maan Dag-concert’ van Helen Botman met haar band La Luna. Sinds 2006 treedt La Luna elke maand op bij iemand thuis die daarvoor zijn huis beschikbaar stelt, maar het was voor het eerst dat ze deze regio aandeden. Met kussens op de vensterbanken en op de vloer hadden ruim veertig muziekliefhebbers een plekje gevonden in de huiskamer bij de familie Vergeer om de bekoring van een intiem concert te ondergaan. De muziek van La Luna varieert van chansons, pop, jazz tot fado. Veelal zijn het eigen arrangementen van bekende nummers als dat van de Franse kindergroep Poppys uit 1971: ‘Non, non, rien n’a changé’, maar ook van onbekende muziek als het nummer ‘Dankbaar oor’ naar een Italiaans lied. Aangevuld met geheel eigen composities van bassist Ton Nieuwenhuizen en voorzien van teksten geïnspireerd op de mythologie over de maan. Al die variatie weet Botman tot haar eigen muziek te maken door de intensiteit van haar zang en performance. Botman vertolkt elk lied met haar hele lichaam. Haar gezicht vertelt elke verandering in emotie en de gracieuze bewegingen van haar armen en lichaam vertalen de melodielijn en het ritme. Haar klassiek geschoolde stem is helder en soepel en klinkt beheerst van fluister zacht tot in de heftigste uithalen. Vaak gaat aan een lied een uitleg vooraf, zoals aan het lied over de maangodin Selena, waarbij Botman helemaal in de rol van deze godin opgaat. De muzikanten hebben geen moeite haar passionele zang te volgen, maar aarzelen ook niet om af en toe sturend op te treden. De afwezigheid deze avond van saxofonist van de band deed zich nauwelijks voelen. De rijkdom van bas, piano of accordeon, met drums, kwam tot in het kleinste detail tot zijn recht. Zoals de opkomende maan de hele hemel domineert, zo vulde La Luna de huiskamer die steeds enthousiaster reageerde. Ook een grote concertzaal zou aan haar voeten liggen, maar Botman houdt van de directe interactie met haar publiek en van de intimiteit van het kleine. En bovenal van het onvoorspelbare, zoals een luchtballon die voorbij zweefde. Als ze begint aan de extra lange toegift, moet de kroonluchter aan het plafond al fungeren als spot. La Luna doet verlangen naar de volgende volle maan. | ||||||
|
|
overzicht recensies | terug naar startpagina www.marccouwenbergh.nl |