| |
|
Een
jonge vrouw uit Friesland die in haar eigen taal Portugese fado’s
zingt. Nynke Laverman (26) uit het Friese Weidum maakte op het Oerolfestival
in 2003 een verpletterende indruk. Afgestudeerd aan de Academie voor
Kleinkunst in Amsterdam bleek ze ook een zangtalent te zijn met een
warme stem die haar liederen ook intens voelbaar maakt. Haar tweede
theaterconcert ‘De Maisfrou’ nam ze deze week in reprise.
Centraal in dit concert staat Mexico waarheen ze reisde met dichteres
Albertina Soepboer. Die schreef het grootste deel van de teksten,
veelal geïnspireerd op Mexicaanse volksverhalen over de ‘maisvrouw’.
In haar schuilen andere vrouwen als de heks; om haar heupen spoelt
de rivier van verdriet, maar steeds weer opnieuw zaait ze haar mais.
De muziek, ook deels ontleend aan Mexicaanse tradities, levert een
belangrijke bijdrage aan de geheimzinnige sfeer van dit met mythologische
vrouwen, passionele liefde en onafwendbaar onheil. Ondanks alle Mexicaanse
invloeden maakt Laverman van ‘De Maisfrou’ haar eigen
ding. Daarin gesteund door haar drie muzikanten: Joël Groenewold
(contrabas), Ward Veenstra (gitaar) en Sytze Pruiksma (percussie).
Vooral Pruiksma levert een belangrijke bijdrage door na stevige ritmes
steeds weer terug te keren naar de eenvoud van enkele klanken waarin
juist de kleuren van de verhalen tot zijn recht komen. Wie het Fries
niet machtig is, moet het doen met de performance van Laverman. Met
haar passie neemt ze je mee, maar soms is het even lastig om in haar
al die levenservaringen en wijsheid te zien, waarover ze zingt. Maar
het wringt niet. Deze heel jonge vrouw combineert het sensuele en
de melancholie in een aangename eigenzinnigheid. Dit is Nynke Laverman.
|
|
|
|
|