Toneel * * * 
Frankenstein door d'Electrique
Gezien: 17 april 2008 in Castellum, Alphen aan den Rijn

Het monster van Frankenstein ligt in het begin van de voorstelling nog roerloos op de lange onderzoekstafel die ook dienst doet als bar. Een industrieel formaat navelstreng hangt klaar om hem van levensenergie te voorzien. Maar als de jongeling eenmaal tot leven is gekomen, blijkt hij niet helemaal de ideale mens. Weliswaar is dokter Victor Frankenstein erin geslaagd om van stoffelijke resten een levend wezen te maken, maar zijn schepping vertoont enkele gebreken. Zo heeft het moeite om het verschil te bevatten tussen dood en leven. Gelet op zijn ontstaansgeschiedenis is dat heel begrijpelijk, maar voor de schone Wilhelmina loopt het fataal af. Uiteindelijk betreurt het monster dat nog het meest, want Frankenstein en de weinige mensen om hem heen, blinken niet uit in mededogen en liefde.
De enscenering van Frankenstein staat in de lange traditie van voorheen Alex d'Electrique en sinds 2004 d'Electrique. Een zwarte toneelvloer met dwars twee rijen van metalen tafels, aan de uiteinden gevuld met glazen en drank in alle kleuren. Het licht komt van grote spots onder de tafels die door de perspextafelbladen heen de gezichten luguber belichten. En 'special effects' zoals die in het theater weinig te zien zijn. Maar de horror van deze Frankenstein, bewerkt door Ko van den Bosch, kunstenaar, theatermaker en acteur, naar de het verhaal van de Engelse schrijfster Mary Shelley uit 1818, komt vooral van het imponerende fysieke spel van het monster gespeeld door Peter Vandemeulebroecke en zijn uitverkoren Wilhelmina, zusje van Frankenstein, een rol van Anna Schoen. Het hoofd van het monster bonkt regelmatig tegen de tafels. Wilhelmina komt keer op keer weinig zachtzinnig met de vloer in aanraking. De talrijke blauwe plekken op haar lichaam zijn geen schmink. Tegenover al die heftigheid blijven de andere drie spelers tamelijk onbewogen. De maffiose vriend van Frankenstein (Aat Ceelen) beperkt zicht tot toekijken en af en toe een opmerking maken. De drank heeft meer zijn belangstelling en hij ziet wel kans Wilhelmina te verkrachten. Ian Bok speelt de afgedankte echtgenote van Frankenstein die haar man weer voor zich wil winnen. En Frankenstein (Ko van den Bosch) zelf rookt zijn sigaretten en steekt zijn lange tirades af over zijn visie op zijn grootsheid en hoe de wereld in elkaar zit. Daarin zitten fraaie regels die evenwel door de hoeveelheid tekst nauwelijks tot hun recht komen. En daar wringt de voorstelling ook het meest. Van den Bosch heeft heel veel te vertellen, maar het zijn niet zijn woorden die je bij blijven. Wel het beeld van het monster met in zijn armen de dode Wilhelmina na de storm met ijs en hagel. Twee door de voorstelling gebutste en ijskoude lijven in een machteloze omhelzing.